نون و کچلوک

دلنوشته را من نمینویسم دلم مینویسد آنچه مینویسم خط خطی های یک مغز است .
جمعه, ۱۴ مهر ۱۳۹۶، ۰۲:۰۷ ق.ظ

آهنگ زندگی و mp3

صبح با سرعت کفش هامو میپوشم و هیچ اهمیتی نمیدم که پشت گوشی کوچک هندزفریم کدوم خواننده ای بخونه از شجریان تا رضا یزدانی و داریوش و مایکل جکسون و حتی پیانو های کلایدرمن . با ریتم آهنگشون راه میرم ، غمگین میشم یا هیجان بهم دست میده یا بعضی وقتا هم میرم تو عالم خیال. تا الان از خودم نپرسیدم از چند وقته که صبح ها هم آهنگ گوش میدم . شاید از دو ماه پیش سر لج بازی با یکی از آشناهامون که اصرار میکرد موسیقی رو قطع کن ، دیگه گوش نده ، یک لذت لحظه ای و بعد تمام ، هیچ سودی نداره و .... منم مثل یک بیننده سریال های ترسناک توی هاج و واج مونده بودم، هیچ نگفتم ... و بهتر که نگفتم چون به درازا میکشید . اما از اون لحظه بیشتر عاشق آهنگ و ریتم و ساز و آواز و هرچه مربوط به موسیقی باشه شدم .بعد از مدت ها Mp3 عهد بوقم رو مثل شیئی مقدس دستم گرفتم و بعد از اینکه شارژش کردم و هندزفری مدل گوشی سامسونگم رو زدم داخلش . اولین آهنگ ، "زندگی" از بیژن بیژنی . 
دیگه از من جدا نشد ،توی  راه رفت و برگشت شنیدن صدای بوق و گاز ماشین ها و کلاغ و آبپاش های داخل پارک برای من سکوت شد و آهنگ درون سرم بیدار . درست مثل فیلم 'babydriver' که همیشه  هندزفری توی گوشش بود (که البته اصلا دوست ندارم شخصیت اونو داشته باشم) توی صفحه ای خواندم 'بدون موسیقی، زندگی سفری در برهوت کویر میبود' . حرفش رو قبول دارم هرکسی ،چه بخواهد و چه دوست نداشته باشد زندگیش با موسیقی گره خورده . امروز استاد صداهای قلب رو درس میداد و اینکه هر اشکالی توی قلب صدای خاص خودشو تولید میکنه .هر صدایی رو با ضربه روی میز چوبی روبروش نشونمون میداد تمام صداها ریتم آهنگ رو داشت . درست مثل صدای تنبک بود .
پس زندگی من با موسیقیه و زندگی فروشنده سوپر مارکت سر کوچه  و زندگی رفتگر توی پارک که مثل مامور بازپرس میمونه و یا فروشنده ی دکه ی کنار اتوبان و راننده ی تاکسی جلوی دانشگاه که از قضا همسایه هم هستیم و  پیرمردی که هر صبح  با لباس عرق کرده ورزش میکنه و تک تک آدم هایی که میبینم با موسیقی زندگی میکنن ...





نوشته شده توسط
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

نون و کچلوک

دلنوشته را من نمینویسم دلم مینویسد آنچه مینویسم خط خطی های یک مغز است .

نون و کچلوک
نویسندگان

آهنگ زندگی و mp3

جمعه, ۱۴ مهر ۱۳۹۶، ۰۲:۰۷ ق.ظ
صبح با سرعت کفش هامو میپوشم و هیچ اهمیتی نمیدم که پشت گوشی کوچک هندزفریم کدوم خواننده ای بخونه از شجریان تا رضا یزدانی و داریوش و مایکل جکسون و حتی پیانو های کلایدرمن . با ریتم آهنگشون راه میرم ، غمگین میشم یا هیجان بهم دست میده یا بعضی وقتا هم میرم تو عالم خیال. تا الان از خودم نپرسیدم از چند وقته که صبح ها هم آهنگ گوش میدم . شاید از دو ماه پیش سر لج بازی با یکی از آشناهامون که اصرار میکرد موسیقی رو قطع کن ، دیگه گوش نده ، یک لذت لحظه ای و بعد تمام ، هیچ سودی نداره و .... منم مثل یک بیننده سریال های ترسناک توی هاج و واج مونده بودم، هیچ نگفتم ... و بهتر که نگفتم چون به درازا میکشید . اما از اون لحظه بیشتر عاشق آهنگ و ریتم و ساز و آواز و هرچه مربوط به موسیقی باشه شدم .بعد از مدت ها Mp3 عهد بوقم رو مثل شیئی مقدس دستم گرفتم و بعد از اینکه شارژش کردم و هندزفری مدل گوشی سامسونگم رو زدم داخلش . اولین آهنگ ، "زندگی" از بیژن بیژنی . 
دیگه از من جدا نشد ،توی  راه رفت و برگشت شنیدن صدای بوق و گاز ماشین ها و کلاغ و آبپاش های داخل پارک برای من سکوت شد و آهنگ درون سرم بیدار . درست مثل فیلم 'babydriver' که همیشه  هندزفری توی گوشش بود (که البته اصلا دوست ندارم شخصیت اونو داشته باشم) توی صفحه ای خواندم 'بدون موسیقی، زندگی سفری در برهوت کویر میبود' . حرفش رو قبول دارم هرکسی ،چه بخواهد و چه دوست نداشته باشد زندگیش با موسیقی گره خورده . امروز استاد صداهای قلب رو درس میداد و اینکه هر اشکالی توی قلب صدای خاص خودشو تولید میکنه .هر صدایی رو با ضربه روی میز چوبی روبروش نشونمون میداد تمام صداها ریتم آهنگ رو داشت . درست مثل صدای تنبک بود .
پس زندگی من با موسیقیه و زندگی فروشنده سوپر مارکت سر کوچه  و زندگی رفتگر توی پارک که مثل مامور بازپرس میمونه و یا فروشنده ی دکه ی کنار اتوبان و راننده ی تاکسی جلوی دانشگاه که از قضا همسایه هم هستیم و  پیرمردی که هر صبح  با لباس عرق کرده ورزش میکنه و تک تک آدم هایی که میبینم با موسیقی زندگی میکنن ...



موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۶/۰۷/۱۴

نظرات  (۲)

۱۴ مهر ۹۶ ، ۱۶:۴۱ آقاگل ‌‌
خیلی جالبه نیمی از پیشرفت ها وو نیمی از کارهایی که میکنیم بر اثر جبهه مقابل گرفتن برابر بقیه است. :)
حالا اینکه فقط آهنگ بوده. طبیعت و نظم طبیعت یه هارمونیه. یه نظمه. مثل موسیقی. 
پاسخ:
اما ای کاش اینجوری نبود احساس میکنم مثل حس دشمنیه ... 
هممه ی عالم موسیقیه:)
۱۵ مهر ۹۶ ، ۱۹:۳۲ شاتوت (Lilac)
 سلام 
وای منم عاشق موسیقی و آهنگم :))) اصلا یه روز گوش ندم احساس میکنم چیزی رو گم کردم ... از وقتی هم میرم دانشگاه تو فاصله بین دانشگاه و خوابگاه و دوباره برگشتش آهنگ گوش میدم :) صبحا خیلی میچسبه :)

اون مطلبی که در مورد قلب گفتید خیلی جالب بود نمیدونستم ... همچنین عاشق قلبم :))) 
پاسخ:
سلام.موسیقی پر از احساس و آرامشه :)
فعلا از درس قلب همین قسمتشو خوب گوش دادم :))))

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی